บันทึกข้อตกลงประนีประนอมยอมความ (นอกศาล)

ได้ ถ้ามีข้อพิพาท ต่างฝ่ายยอมผ่อนผันให้กัน และมีหนังสือลงลายมือชื่อฝ่ายที่ต้องรับผิด (ป.พ.พ. มาตรา 850–851) เมื่อทำแล้ว สิทธิเรียกร้องเดิมที่ยอมสละจะระงับไป และแต่ละฝ่ายได้สิทธิตามที่เขียนในบันทึก (มาตรา 852) ถ้าอีกฝ่ายไม่ทำตาม ฟ้องตามบันทึกนี้ได้

จบเฉพาะความผิดที่ยอมความได้ เช่น ทำให้เสียทรัพย์ หมิ่นประมาท ฉ้อโกง ยักยอก บุกรุก (ป.อ. มาตรา 361, 333, 348, 356, 366) เมื่อถอนคำร้องทุกข์หรือยอมความกันโดยถูกต้อง สิทธิฟ้องคดีอาญาระงับ (ป.วิ.อ. มาตรา 39 (2)) ส่วนทำร้ายร่างกาย (ป.อ. มาตรา 295) หรือขับรถประมาทจนมีคนบาดเจ็บ (มาตรา 390, 300) ยอมความไม่ได้ คดีอาญายังดำเนินต่อ

ประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นบาดเจ็บ (ป.อ. มาตรา 390) โทษจำคุกไม่เกิน 1 เดือนหรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท เป็นความผิดลหุโทษ (มาตรา 102) คดีเลิกกันได้ถ้าผู้ต้องหาชำระค่าปรับตามที่พนักงานสอบสวนเปรียบเทียบ (ป.วิ.อ. มาตรา 37) ซึ่งเป็นคนละเรื่องกับการยอมความ ส่วนบาดเจ็บสาหัส (มาตรา 300) ไม่เข้าข้อนี้

ควรถอนเมื่อได้รับเงินครบ เพราะถ้าเป็นความผิดที่ยอมความได้ ถอนคำร้องทุกข์แล้วจะฟ้องคดีอาญาเรื่องเดิมอีกไม่ได้ (ป.วิ.อ. มาตรา 39 (2)) เหลือเพียงทวงเงินตามบันทึก บันทึกในเครื่องมือนี้จึงเขียนให้ถอนเมื่อได้รับชำระครบ

สัญญาประนีประนอมยอมความไม่อยู่ในบัญชีอัตราอากรแสตมป์ จึงไม่ต้องติด กฎหมายไม่ได้บังคับให้มีพยาน แต่ควรมีพยาน 2 คน และให้ทั้งสองฝ่ายลงชื่อ เพื่อป้องกันการปฏิเสธภายหลัง