พินัยกรรม (แบบธรรมดา)

พิมพ์ได้ แต่ต้องเป็นแบบธรรมดา: ลงวัน เดือน ปี ผู้ทำเซ็นต่อหน้าพยานอย่างน้อย 2 คนพร้อมกัน และพยานเซ็นรับรองในขณะนั้น (ป.พ.พ. มาตรา 1656) ศาลฎีกาตัดสินว่าพินัยกรรมพิมพ์ดีดทั้งฉบับไม่ใช่แบบเขียนเอง และพยานที่มาเซ็นทีหลังทำให้พินัยกรรมเป็นโมฆะ (ฎ.2102/2551) ถ้าไม่อยากมีพยาน ต้องเขียนด้วยลายมือตัวเองทั้งฉบับ (มาตรา 1657)

พยานต้องบรรลุนิติภาวะ ไม่วิกลจริต ไม่หูหนวก เป็นใบ้ หรือตาบอดทั้งสองข้าง (มาตรา 1670) และพยาน คนเขียน รวมถึงคู่สมรสของคนเหล่านี้ รับทรัพย์ตามพินัยกรรมไม่ได้ ถ้าฝ่าฝืน ข้อที่ยกทรัพย์ให้คนนั้นเป็นโมฆะ (มาตรา 1653, 1705) ผู้รับทรัพย์ที่แค่นั่งอยู่ด้วยแต่ไม่ได้ลงชื่อเป็นพยาน ไม่ทำให้โมฆะ (ฎ.5404/2533)

ถ้าเป็นสินสมรส ยกได้เฉพาะส่วนของตัวเอง (มาตรา 1481) แม้คู่สมรสตกลงยินยอมก็ยกส่วนของเขาไม่ได้ (ฎ.1083/2540) ถ้าอยากให้ลูกได้ทั้งหลัง คู่สมรสต้องทำพินัยกรรมยกส่วนของตัวเองด้วย

แบบธรรมดาไม่ต้องจดทะเบียน มีผลเมื่อทำถูกแบบ แต่ถ้าทรัพย์สินมีมูลค่าสูงหรือคาดว่าจะมีข้อพิพาท แบบเอกสารฝ่ายเมืองที่แจ้งต่อเจ้าหน้าที่ที่สำนักงานเขตหรือที่ว่าการอำเภอต่อหน้าพยาน 2 คน (มาตรา 1658) โต้แย้งได้ยากกว่า

เพิกถอนพินัยกรรมได้ทุกเมื่อ (มาตรา 1693) ฉบับใหม่ต้องทำถูกแบบด้วย (มาตรา 1694) ถ้าไม่ได้เขียนเพิกถอนไว้ ฉบับเก่าถูกเพิกถอนเฉพาะส่วนที่ขัดกับฉบับใหม่ (มาตรา 1697) แม่แบบนี้จึงมีข้อเพิกถอนพินัยกรรมฉบับก่อนทั้งหมดให้