หนังสือลาออก

ไม่ต้อง การลาออกเป็นการแสดงเจตนาของลูกจ้างฝ่ายเดียว (ฎ.4009/2561) ใบลาออกจึงเขียนว่า "เพื่อโปรดทราบ" ได้ แต่ระหว่างรอวันมีผล ยังเป็นลูกจ้างและต้องมาทำงานตามปกติ

กฎหมายให้บอกเลิกในวันจ่ายเงินเดือนหรือก่อนนั้น แล้วมีผลในวันจ่ายเงินเดือนงวดถัดไป (ป.พ.พ. ม.582 และ พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน ม.17) ถ้าเงินเดือนออกเดือนละครั้ง จึงตกราว 1 เดือน ที่คนเรียกว่าแจ้งล่วงหน้า 30 วัน ถ้าสัญญาจ้างหรือข้อบังคับกำหนดต่างไป ให้ดูของบริษัทด้วย

ค่าจ้างถึงวันทำงานวันสุดท้ายตามรอบจ่ายปกติ ค่าวันพักร้อนสะสมที่ยังไม่ได้ใช้ (ม.67) เงินประกันการทำงานคืนภายใน 7 วันนับแต่วันลาออก (ม.10) และหนังสือรับรองการทำงาน (ป.พ.พ. ม.585) ส่วนค่าชดเชยเป็นสิทธิกรณีถูกเลิกจ้าง ลาออกเองไม่ได้

ได้ ถ้าส่งเงินสมทบครบ 6 เดือนใน 15 เดือนก่อนว่างงาน ได้ร้อยละ 30 ของค่าจ้างเฉลี่ย ปีละไม่เกิน 90 วัน ต้องขึ้นทะเบียนว่างงานกับกรมการจัดหางานภายใน 30 วันนับแต่วันลาออก

อย่าเพิ่งเซ็น ถ้าลาออกเองจะไม่ได้ค่าชดเชย ศาลเคยฟังว่าการบีบให้ลาออกคือการเลิกจ้าง (ฎ.7389/2548) แต่ต้องมีพยานหลักฐาน เก็บแชต เสียง หรือพยานไว้ แล้วโทรปรึกษาสายด่วนกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน 1546